Beni Unutmak Şiiri Kime Ait? Bir Kez Daha Unutulmak…
Bir şehrin içinde kaybolduğumda, bazen hayatın anlamı bu kadar basit olabiliyor: Bir şiir, bir cümle, bir satır… Ve birini unutmaya çalışırken, aniden o anı hatırlamanın içinde kaybolmak. Kayseri’de yaşarken, en büyük kaçışım kitaplar ve şiirlerdi. Birçok kişi için sıradan gelen bu şeyler, benim için bir anlam taşıyor, adeta bir yaşam biçimi olmuştu. Her gün yolda yürürken bir kelime, bazen de bir şiir dizesi, kafamda dönüp dururdu. İşte böyle bir anda, “Beni Unutmak” şiirinin adını duyduğumda, aklımda hemen bir soru belirdi: Beni Unutmak şiiri kime ait?
Yalnızlıkla Gelen Sorular
O gün, her zamanki gibi işe gitmek için evden çıkarken, Kayseri’nin soğuk havası yüzümü yavaşça vuruyordu. Üzerimdeki paltoyu biraz daha sıkı sardım, çünkü biraz hüzün vardı içimde. Bazen insanlar, bir kaybın içinde boğulduklarını fark etmeden yaşarlar. O kayıp, bazen bir insan olabilir, bazen bir his, ya da bir duygudur. Bunu tam olarak adlandıramazsınız, ama içsel bir boşluk vardır. O sabah, içimde bir hüzünle başlamıştım güne. Beni terk eden birinin ardından, hala unutmam gereken bir his vardı ve o his, her geçen gün beni daha çok sarhoş ediyordu.
Yolda yürürken, bir an gözlerim eski bir kitabın üzerine takıldı. Eski bir kitapçıda, “Beni Unutmak” şiirinin yer aldığı bir kitap vardı. Hem içimi ısıtan, hem de içimdeki boşluğu hissettiren bir şey vardı o şiirle ilgili. Gidip almak istedim. Kitapçıya girdiğimde, aklımda sadece bir soru vardı: Beni Unutmak şiiri kime ait?
Şiire Daldığımda
Kitapçıda, satıcının bana gülümseyerek verdiği kitabı aldım ve okumaya başladım. “Beni Unutmak” şiirini bulduğumda, ilk başta kelimeler bana yabancı gibi gelmişti. Ama ne zaman ki okumaya devam ettim, her satırda kendimi buldum. Şiir, kaybolmuş bir aşkı, unutulmuş bir duyguyu anlatıyordu. Her kelimesi, beni bir daha hatırlamaya sevk ediyordu. O eski sevgilim, o kaybolan hisler… İçimde bir boşluk vardı ve her okuduğum dizede, bu boşluğun daha da büyüdüğünü hissediyordum.
Kitapçıda birkaç dakika geçtikten sonra, sonunda buldum: Beni Unutmak şiirinin yazarı, İlhan Berk’ti. O anda bir rahatlama hissettim, çünkü bir şeyi nihayet öğrenmiştim. Ama bir yandan da daha fazla şey öğrenmek istedim: Neden bu şiir, bu kadar içimi yakıyor?
Hayal Kırıklığıyla Yüzleşmek
O gün, eve dönerken aklımda sadece o şiir vardı. İlhan Berk’in yazdığı bu dizeler, bana sanki geçmişimi hatırlatıyordu. Beni unutma talebini bir kez daha duyuyordum, ama kalbim, buna inanamıyordu. “Unutmak, ne kadar zor olabilir ki?” diye düşünüyordum. Bazen, unutmak bir süreçtir, zamanla geçer diyorsunuz. Ama o şiir, bu sürecin ne kadar karmaşık olduğunu anlatıyordu. “Beni Unutmak,” demek, birini terk etmek değil, o terk edilmenin getirdiği boşluğu kabullenmekti. Bunu fark ettiğimde, içimde bir boşluk daha oluştu.
Birini unutmanın ne kadar zor olduğu, bir insanın ruhunu ne kadar sarstığı… Ama bir yandan da bu şiir, bana umut veriyordu. “Beni unutmak” sadece bir kayıptan ibaret değildi, aslında içsel bir farkındalık, bir iyileşme sürecini de anlatıyordu. İlhan Berk, bir kaybın ardından o kayıptan nasıl hayatta kalabileceğini anlatıyordu. Şiir, beni o kadar derinden etkiledi ki, bir kez daha kendimi ve hislerimi sorgulamaya başladım.
Bir Kez Daha Unutulmak
Bir süre boyunca, “Beni Unutmak” şiirinin satırları kafamda döndü durdu. O kaybolan aşkı, terk edilmiş duyguları düşündükçe, içimdeki boşluk bir türlü dolmadı. Unutmaya çalıştım ama her geçen gün daha çok hatırladım. Bazen insanlar birinin arkasından koşar, bazen de birini unutmanın ne kadar zor olduğunu fark eder. Şiir bana, unutmanın aslında bir tür kabullenme olduğunu öğretiyordu. Birini unutmak, aslında sadece bir zaman dilimiyle ilgili değildi. Kalbinin ve zihninin de kabullenmesi gerekiyordu.
O gece yazdığım günlükte, “Beni Unutmak” şiirini tekrar tekrar yazdım. Belki de unutamadığım tek şey, aslında geçmişti. Geçmişin içindeki kırgınlıklar, hatalar ve kaybolan duygulardı. Ama İlhan Berk’in yazdığı bu dizeler, her şeye rağmen bir umut ışığıydı. Belki de unutmak, zamanla, sadece o acıyı hafifletiyordu. Kalbim ağrıyordu, ama bir şekilde kendimi bu şiirle iyileştirmeye çalışıyordum.
Şiirin Beni Anlatması
Zamanla, İlhan Berk’in bu şiirini ne kadar derinden anladığımı fark ettim. Her satır, kaybolmuş bir sevgiliyi değil, aslında kaybolmuş bir benliğimi anlatıyordu. Herkes unutmak ister, herkes kaybettiği bir şeyi geride bırakmak ister. Ama gerçek şu ki, unutmak bir süreçtir, bazen yıllar alır. O şiir bana, unutmanın bir erteleme değil, bir kabullenme süreci olduğunu öğretti.
Birini unutmaya çalışırken, bazen daha fazla hatırladığımı kabul ettim. Kayseri’nin o soğuk gecelerinde, her okuduğum satır, bana bir adım daha yakın oluyordu. Beni Unutmak şiiri, kimin yazdığından bağımsız olarak, herkesin içindeki kaybolanları bulmasına yardımcı oldu.
Ve belki de unutmak, bazen geriye dönüp baktığında anlamlı olur. Beni Unutmak şiiri, bu kayıpların ardından gelen iyileşme sürecini anlatıyordu. Ve bir gün, o şiiri okurken gerçekten unutur muydum? Bunu zamanla öğrenecektim. Ama şimdilik, her şey o şiirin içinde olduğu gibiydi: hüzünlü, umutlu ve gerçek.