Antibiyotik Kullanan Erkek Çocuk Yapabilir Mi? Bir Kayseri Gecesinin Hikâyesi
Bir Kayseri gecesinde, yalnızca sokak lambalarının yavaşça titreşen ışığı, sıcaktan bunalmış yorgun havayı yarıyordu. Bu şehirde gün batımından gece yarısına kadar herkes bir şekilde hayata, sorunlara, günlük telaşlarına gömülürdü. Ama o gece, sabaha kadar uyuyamadım. Her şey antibiyotik meselesi yüzünden başlamıştı. Şimdi de buradayım, yalnızca bir çocuk olmanın getirdiği masumiyetle, bu soruyu kendi kendime sorarken buluyorum: Antibiyotik kullanan bir erkek çocuk yapabilir mi?
Antibiyotikler, Vücudun Kahramanı mı, Yoksa Katili mi?
İçimden geçirdiğim binlerce düşünce, sağduyunun ipuçlarını geriye itiyordu. Kayseri’nin en köhne sokaklarında yürürken, bana göre bir soru değil, bir hayat meselesi halini almıştı. Birçok kişi antibiyotiklerin gücünü sadece hastalıkları yenmekte görür, ama bazen, bir doktorun yazdığı ilacın bizim hayatlarımız üzerindeki etkilerini görmemiz biraz zaman alır.
Antibiyotiklerin yalnızca vücutta savaşırken iyileştirici güçleri yoktur. Her şeyin bedeli vardır. Ama bu gece, ne yazık ki antibiyotiklerin bir çocuğun hayatında başka bir yeri olduğunu anlamıştım. Anlamıştım çünkü bu sorunun benim hayatımda bir yer edindiğini fark etmiştim.
Bir hafta önce, Kayseri’deki bir hastaneye gitmiştim. Ufak bir enfeksiyon, bana öğrettikleriyle çok daha fazlasını getiriyordu. Doktor, bana antibiyotik yazmıştı. Herkesin günlük hayatına dair hızlıca geçip gittiği bu bilgiyi, ben uzun uzun düşünmeye başlamıştım. Peki ya erkek çocuklar?
Ailemin Hikâyesi
Kayseri’de büyüyen bir çocuğun dünyası zaten sınırlıdır. Bunu her gün hissetmiştim. Her şeyin başladığı yere dönmek istiyorum. Beni hep yakından gözlemleyen annem, genç yaşlarda, babamla birlikte her akşam beni korkularla uyandıran bir hikâye anlatıyordu: “Bir gün, o antibiyotikleri kullanırsan, bir şeyler eksik olur, senin vücudun sonsuza dek değişir.” O an, sadece bir masal gibi geliyordu ama içimde bir his vardı. Bu his, o küçük kelimenin ‘eksik’ olmasından kaynaklanıyordu. Ailem ve yaşadığım çevre, daima en doğruyu bilse de, kalbimde hep bir eksiklik hissi vardı.
Yıllar sonra, o eksikliği daha iyi tanımıştım. İnsanın vücudunda bir değişim olduğunda, bazen neyi kaybettiğini bile anlamıyor. Ama fark ettiğinizde, bu kayıp büyük olabilir.
Bir gece, ailemle akşam yemeğinde bir sohbet açıldı. Annem ve babam konuşurken, ben sessizce yemek yiyordum. En son, babam lafı döndürüp şunu söyledi: “Antibiyotikler, bizim çocuklarımızı da etkiliyor.” O an, tam da o noktada, ağzımdan bir soru döküldü: “Ama, antibiyotik kullanan bir erkek çocuk yapabilir mi?”
Sesim çok kısıktı ama her kelime, sanki içimden bir çığlık gibi çıkıyordu. Ailem bana bakarken, gözlerimdeki korkuyu fark etmişti. Annem birkaç saniye sessiz kaldı. Sonra, o neşeli ama derin bir sesle cevap verdi: “Neden olmasın? Her şeyin bir zamanı var.”
Birkaç gün sonra, aynı soruyu bir arkadaşım olan Emre’ye sordum. O, bu konuda daha bilgiliydi. Emre, genellikle olayları mantıklı bir şekilde ele almayı seven biriydi, ama bu sorum ona da bir anda garip gelmişti. Düşündü, derin bir nefes aldı ve şunları söyledi: “Antibiyotikler, elbette vücudun bazı fonksiyonlarını etkileyebilir. Ama bir erkeğin çocuk yapma yeteneği sadece antibiyotiklere bağlı değil. Elbette uzun süreli kullanımların etkileri olabilir ama sadece bu değil.”
O Geceyi Hatırlıyorum
O geceyi hatırlıyorum, Kayseri’nin sessizliğini duyduğum, odada yalnız olduğum anı. Vücudumda yorgunluk var, ama ruhumda bir boşluk. Bilgiyi öğrenmenin, anlamanın zor olduğu zamanlar vardır. Bazı sorular her zaman ceviz gibi sert olur, çözmesi de zordur.
Emre’nin söyledikleri bana her ne kadar mantıklı gelseler de, bir yanda annemin sesi vardı: “Her şeyin bir zamanı var.” Bu cümle, kafamda sürekli yankılandı. Antibiyotik kullanmak, hayatı değiştirebilir miydi? Ya da belki, sadece bir şeyleri düzeltmeye çalışmanın bir parçası mıydı?
Bunun cevabını bulamadan, sabaha kadar odaya kapanıp düşündüm. Her yanımda sessizlik vardı ama bir şekilde içimde hala bir umut vardı. Bir gün, bir şekilde, o kaygılarımı aşacağımı biliyordum.
Sonuçta, Bir Umut Kaldı
Kayseri’deki bir akşamda, yalnızca antibiyotik meselesi yüzünden yaşadığım bu duyguların, başkalarına da benzer şekilde dokunabileceğini düşünüyorum. Bazen sadece tek bir soru, insanı derin düşüncelere sevk eder. Antibiyotik kullanan bir erkek çocuk yapabilir mi? belki de birçoğumuzun sormaya cesaret edemediği sorulardan biridir.
Bugün bile, düşündükçe aklımda o geceyi yaşıyorum. Hayat, bazen en karmaşık meselelerle karşılaşmanıza neden olur. Ama eninde sonunda, her şeyin bir çözümü vardır. Hayatın ne kadar karmaşık olursa olsun, sonuçta her zaman bir umut kalır.