Kayseri’de bir akşam ve içimde dönüp duran o tuhaf döngü
O gün Kayseri’de hava alışılmadık derecede sessizdi. Sanki şehir bile bir şeyleri düşünüyordu. Akşamüstü işten çıkıp eve doğru yürürken, kaldırım taşlarının arasında kaybolan ayakkabı seslerimi dinliyordum. İçimde garip bir ağırlık vardı. Ne tam bir kırgınlık, ne de net bir öfke… daha çok yarım kalmış bir şey.
Telefonum cebimdeydi ama açmıyordum. Çünkü biliyordum, açarsam yine aynı yere gelecektim. Aynı mesajlar, aynı sessizlikler, aynı cevapsızlıklar… Ve o an, kafamın içinde bir cümle belirdi: “Karmik süreç nedir?”
Bunu ilk kez düşünmüyordum ama ilk kez bu kadar gerçek hissediyordum.
Karmik süreç nedir? İçimde başlayan sorgu
Karmik süreç nedir? sorusu aslında o an benim için felsefi bir merak değildi. Daha çok içimde dönen bir hikâyenin adı gibiydi. Sanki yaşadığım her şey, görünmeyen bir zincirin halkalarıydı.
Kendi kendime yürürken şunu düşündüm: “Eğer biri bana yaptığım bir şeyin karşılığını yaşıyorsam, bu bir tesadüf mü, yoksa gerçekten bir denge mi var?”
İnsan bazen hayatı düz bir çizgi sanıyor. Oysa benim için o dönem hayat, sürekli geri dönen bir döngüydü. Aynı insanlara benzer duygular, benzer hayal kırıklıkları… Sanki bir şeyler sürekli tekrar ediyordu ama ben nerede hata yaptığımı bulamıyordum.
O akşam eve vardığımda montumu bile çıkarmadan koltuğa oturdum. İçimde bir yorgunluk vardı ama bu fiziksel değildi. Daha çok “anlamaya çalışmaktan yorulmak” gibi bir şeydi.
Bir mesajla başlayan kırılma
Her şey aslında çok basitti. Bir mesaj. Uzun süredir konuşmadığım birinden gelen kısa bir cümle. “Nasılsın?”
Normalde bu soruya basit bir cevap verilir. Ama ben veremedim. Çünkü o “nasılsın?” sorusunun arkasında bir geçmiş vardı. Yarım kalmış konuşmalar, açıklanmamış duygular, sessizce bitirilmiş bir bağ…
O an içimde garip bir şey oldu. Hem umutlandım hem de canım acıdı. Çünkü insan bazen geçmişin geri dönmesini ister ama geri dönen şeyin aynı olmayacağını da bilir.
İşte tam orada yeniden düşündüm: Karmik süreç nedir? Bu yaşadığım şey bir karşılaşma mıydı yoksa bir yüzleşme mi?
Gece, düşünceler ve kendimle hesaplaşma
Gece ilerledikçe Kayseri’nin sessizliği daha da ağırlaştı. Pencereyi açtım, soğuk hava yüzüme çarptı. O an kendime dürüst oldum.
Evet, bazı insanlara haksızlık etmiş olabilirdim. Evet, bazı duyguları yarım bırakmış olabilirdim. Ama aynı zamanda ben de yaralanmıştım. İşte bu karmaşanın içinde “karmik süreç” dediğimiz şeyin ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.
Kendi kendime yüksek sesle söyledim: “Eğer bu bir dengeyse, neden hep aynı yerden kırılıyorum?”
Bu soru kolay bir soru değildi. Cevabı da yoktu aslında. Ama insan bazen cevaptan çok sorunun kendisine ihtiyaç duyuyor.
Karmik süreç nedir? Bir döngü mü, bir ders mi?
İçimde dönen tekrarlar
Karmik süreç nedir? sorusunu o gece defterime yazdım. Yanına da şunu ekledim: “Belki de aynı şeyleri tekrar tekrar yaşamak, anlamam gereken bir şeyi kaçırdığım içindir.”
Çünkü hayatımda gerçekten garip bir tekrar vardı. Benzer insanlarla benzer hayal kırıklıkları… Aynı başlangıçlar, farklı sanıp yine aynı sona giden hikâyeler…
Bazen düşünüyorum, insan gerçekten kaderini mi yaşıyor, yoksa seçimlerini mi tekrar ediyor?
Bir kahve fincanı ve yarım kalmış bir sohbet
Sitemizden Önerilen: Jöh JÖAK nedir ?
Ertesi gün bir kafeye gittim. Küçük bir yerdi, Kayseri’nin o sakin sokaklarından birinde. Elimde kahve, önümde boş bir defter vardı.
Yan masada iki kişi tartışıyordu. Seslerini istemeden duyuyordum. Biri “Ben sana bunu yapmazdım” diyordu, diğeri ise “Ama sen de bana aynısını yaptın” diye karşılık veriyordu.
İçimden bir şey koptu o an. Sanki hayatın kendisi bana bir sahne gösteriyordu. Karmik süreç nedir? sorusunun cevabı orada, o masadaydı belki de. İnsanların birbirine yaptıklarının geri dönmesi… ya da en azından öyle hissetmesi.
Hata mı, öğrenme mi?
Defterimi açıp yazmaya başladım. Ama yazdıklarım bir hikâye gibi değil, daha çok iç dökme gibiydi.
“Belki de karmik süreç, cezalandırma değildir” diye yazdım. “Belki de öğrenme şeklidir.”
Bu cümleyi yazarken elim titredi. Çünkü içimde bir yer, bunun doğru olmasını istiyordu. Ama başka bir yerim de buna inanmaya hazır değildi.
İnsan bazen kendi hatalarını görmek istemez. Ama hayat, seni aynı duygunun içine tekrar tekrar sokarak bunu göstermeye çalışır. İşte o zaman karmik süreç sadece bir fikir değil, yaşanan bir gerçek gibi hissedilir.
Geçmişten gelen biri ve içimdeki yankı
Birkaç gün sonra o mesaj atan kişiyle karşılaştım. Şans mıydı, yoksa o da mı bir döngünün içindeydi bilmiyorum.
Bir parkta oturuyorduk. Hava serindi. Konuşmalarımız temkinliydi. Sanki ikimiz de geçmişin üzerine basmadan yürümeye çalışıyorduk.
Bir ara sustuk. O sessizlikte kalbim çok net bir şey söyledi: “Bu döngü tamamlanmadan bitmeyecek.”
İşte o an karmik süreç nedir? sorusu benim için daha netleşti. Bu, sadece yaşananların geri dönmesi değil, aynı zamanda insanın kendiyle yüzleşmesiymiş.
İçimde kırılan ve yeniden kurulan şeyler
O görüşmeden sonra eve döndüğümde uzun süre aynaya baktım. Kendime yabancı değildim ama eksiktim.
Hayal kırıklığı hissediyordum. Çünkü bazı şeylerin değişmesini beklemiştim ama değişmemişti. Ama aynı zamanda içimde küçük bir umut da vardı. Belki de ilk kez gerçekten anlamaya başlamıştım.
Kendime şunu söyledim: “Eğer bu bir döngüyse, onu kırmak da benim elimde.”
Bu cümle kolay değildi. Ama gerçekti.
Karmik süreç nedir? Son bir iç konuşma
Şimdi geriye dönüp baktığımda, karmik süreç nedir? sorusunun tek bir cevabı olmadığını görüyorum. Bu, bazen bir karşılaşma, bazen bir kayıp, bazen de kendinle yüzleşme hali.
Kayseri’nin o sakin akşamlarında yürürken artık şunu daha net hissediyorum: Hayat bana sürekli aynı sahneleri göstermiyor. Ben, aynı sahnelerin içinde farklı tepkiler vermeyi öğreniyorum.
Belki de asıl değişim burada başlıyor.
Ve en garip olanı şu: Artık o döngülerden korkmuyorum. Çünkü her tekrar, biraz daha beni bana yaklaştırıyor.